عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣١ - كفارهاى كه بواسطه چيدن موى سر بر زن واجب مىشود

ترجمه:

تنبيه‌

در كفّاره‌اى كه به عنوان جزاء و جريمه صيد در حق محرم واجب نموده‌اند اختلاف است در اينكه آيا مرتّبه بوده يا مخيّره مى‌باشد.

كفّاره‌اى كه جامع هردو وصف تخيير و ترتيب بوده كفّاره قسم مى‌باشد و آن عبارت است از: اطعام ده فقير يا ده نفر را لباس بپوشاند و يا بنده‌اى را آزاد نمايد كه در بين اين سه مخيّر است و در صورتى كه از تمام آنها عاجز ماند سه روز بايد روزه بگيرد.

كفّاره جمع:

كفّاره جمع در صورتى است كه شخص مؤمنى را عمدا و از روى ستم بكشند و شرح آن اين است كه شخص بين آزاد كردن بنده و دو ماه روزه و اطعام شصت فقير بايد جمع كند.

فرع‌

كسى كه قسم بخورد به دور بودن از خداوند و رسول گراميش صلّى اللّه عليه و اله و ائمه طاهرين عليها السّلام معصيت نموده و لازم است كفّاره ظهار بدهد و در صورت عاجز بودن از آن بنابر قولى واجب است كفّاره قسم را بدهد.

و در روايت توقيعه از مولانا امام حسن عسكرى عليه السّلام اين طور وارد شده كه در صورت مخالفت ده فقير را اطعام كند و از خداوند متعال طلب آمرزش نمايد.

كفّاره‌اى كه بواسطه چيدن موى سر بر زن واجب مى‌شود

اگر زنى در مصيبتى موهاى خود را بچيند بايد كفّاره ظهار بدهد.

ولى برخى از فقها فرموده‌اند:

اين عمل معصيت كبيره‌اى بوده كه كفّاره‌اش كفّاره تخييرى است.